به گزارش خبرگزاری حوزه، خانم عزیزاللهی، رئیس ستاد موقت تدوین نقشه راه اعتلای اخلاقی و تربیتی حوزههای علمیه خواهران کشور، در نشست برخط مدیران استانی که در سالن شهید سلیمانی مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران برگزار شد، گفت: با جلسه تبیین ساختار پیشنهادی معاونت اخلاق، تربیت و سبک زندگی در خدمت بزرگواران هستیم؛ ساختاری که فرآیند طراحی و فراهمسازی مقدمات آن در حال انجام است. بر اساس وعدهای که داده شده بود و با توجه به اهتمام جدی مدیران محترم استانی در اجلاسیه و نیز پیش از آن نسبت به اصل موضوع ساختار، تجمیع و بررسی نظرات مدیران محترم استانی را آغاز کردیم. لازم میدانم صمیمانه از همه عزیزانی که دیدگاهها و پیشنهادهای مبسوط خود را با دقت، جدیت و دغدغهمندی ارسال کردند، تشکر کنم.
وی افزود: دو سه نکته را بهعنوان مقدمه عرض میکنم. همه مکتوبات و نظرات دریافتشده، پس از بررسی اولیه و تهیه خروجی نخست، سه بار با دقت بازخوانی و بازنگری شد تا هیچیک از مطالب، موضوعات و نکات مورد نظر بزرگواران از قلم نیفتد. نکته دوم اینکه در طراحی این ساختار، نگاه ما کاملاً واقعبینانه و ناظر به اقتضائات موجود بوده است. در همه جلسات، گفتوگوها، بررسیها و مراحل کار نیز تلاش شده از هرگونه پیشفرض ثابت یا تصمیم از پیش تعیینشده پرهیز شود.
رئیس ستاد موقت تدوین نقشه راه اعتلای اخلاقی و تربیتی حوزههای علمیه خواهران کشور خاطرنشان کرد: ابتدا نتایج آماری جمعآوریشده از نظرات مدیران محترم پیرامون این ساختار را خدمتتان ارائه میدهم. در بررسی جامع دیدگاهها، دستهبندیهای متعددی قابل استخراج بود که ما آنها را بدین شکل تدوین کردیم: حدود ۶۷ تا ۶۸ درصد از مدیران محترم، با ایجاد این ساختار در سطح «معاونت» موافق بودند؛ چه عزیزانی که موافقت خود را بدون قید و شرط اعلام کردند و چه همکارانی که در کنار موافقت اصلی، به شرایط، الزامات و بسترهای اجرایی آن نیز اشاره داشتند.
خانم عزیزاللهی تصریح کرد: حدود ۲۱ تا ۲۲ درصد از مدیران محترم با تشکیل این بخش در قالب معاونت موافق نبودند. در مقابل، نزدیک به ۱۰ تا ۱۱ درصد از بزرگواران، اصل ایجاد این بخش و ضرورت آن را پذیرفته و جدی میدانستند؛ اما با توجه به شرایط، ظرفیتها و اقتضائات موجود، معتقد بودند این مأموریت باید در قالب ساختاری دیگر و نه لزوماً در سطح معاونت دنبال شود.
وی عنوان کرد: در مجموع، دیدگاههای مخالفان و کسانی که ساختارهای جایگزین را ترجیح میدادند، در دو دسته قرار میگرفت: گروهی با ساختار پیشنهادی مخالفت داشتند و گروهی دیگر بر تقویت ساختارهای موجود تأکید میکردند؛ از جمله تقویت ادارهکل تهذیب ذیل معاونت فرهنگی، تشکیل شورای علمی ـ تربیتی یا ایجاد ساختاری فرامعاونتی.
رئیس ستاد موقت تدوین نقشه راه اعتلای اخلاقی و تربیتی حوزههای علمیه خواهران کشور تأکید کرد: مجموع نکات و دیدگاههای محتوایی دریافتشده از مدیران استانی در این زمینه، در سه بخش عمده قابل دستهبندی بود. بخش نخست، دیدگاههای موافقان بود. مدیرانی که با این ساختار موافقت داشتند، عمدتاً دو دسته مطلب را مطرح کرده بودند: نخست، دلایل و مستندات موافقت خود و دوم، شرایط، الزامات و اقتضائاتی که برای اجرای آن ضروری میدانستند. اما بخش دوم، به دیدگاههای مخالف اختصاص داشت و شامل دلایل و دغدغههایی میشد که مدیران را به مخالفت با این ساختار سوق داده بود.
خانم عزیزاللهی ادامه داد: پس از تجمیع دیدگاههای موافق، مهمترین دلایل مطرحشده عبارت بود از: ارتقای جایگاه و هویت اخلاق، تعیین متولی مشخص، تبدیل تربیت از مجموعهای از برنامهها به یک نظام تربیتی منسجم و فراهمشدن امکان راهبری فرابخشی.
وی گفت: این ادبیات کاملاً با غایت اصلی طرح همسو است؛ یعنی حرکت بهسوی نگاهی چرخشی و منظومهای به موضوع تربیت و درنظرگرفتن همه سطوح آن. این رویکرد در سخنان و دیدگاههای مدیران محترم نیز بهروشنی بازتاب یافته است. بر این اساس، در کنار اجرای اقدامات تربیتی، وجود ساختاری مشخص و متولی پاسخگو ضروری است؛ اما این امر بهتنهایی کافی نیست. ساختار و متولی مربوط باید بهگونهای توسعه یابند که بتوانند زمینه شکلگیری و راهبری یک نظام تربیتی جامع، فراگیر و حاکم بر همه بخشها را فراهم کنند.
رئیس ستاد موقت تدوین نقشه راه اعتلای اخلاقی و تربیتی حوزههای علمیه خواهران کشور ادامه داد: مجدداً، هنگامی که وارد بخش «دغدغههای موافق» میشویم، همین رویکرد را مشاهده میکنیم. در کنار دغدغههایی مانند تأمین منابع و بودجه، افزایش و تقویت نیروی انسانی و بهرهگیری از ظرفیتها، مطالب به موضوعاتی چون ارتباط با بخشهای مختلف، جلوگیری از انحصاریشدن متولی تربیت و تدوین شاخصهای روشن و نتیجهمحور سوق مییابد. این موارد نیز با غایت و دغدغهای که مجموعه تا این مرحله در فرایند فعلی دنبال کرده است، همسو هستند.
خانم عزیزاللهی در پایان اظهار داشت: اما درباره ادله مخالفت و نگرانیها، مسائلی از قبیل جدا شدن اخلاق از مسئولیت عمومی سازمان، جزیرهای شدن و تکثیر ساختارها، افزایش و فربهشدن بار اجرایی و بخشنامهای، محدودیت منابع مالی و دشواری مدیریت آنها، همپوشانی با ساختارهای پیشین و نیز احتمال افزایش بوروکراسی و حجم بخشنامهها مطرح شده است. اهم این مسائل و نگرانیها تجمیع و دستهبندی شدهاند.
انتهای پیام/
نظر شما